logo2

  leafe

     Νικόλαος Ι. Γεωργογιάννης MD.MSC

 
               ΜΑΙΕΥΤΗΡΑΣ - ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ - ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ
 

Τηλέφωνο ιατρείου

 

210 4190301

 
ypogonimothta
Υπογονιμότητα & IVF
 
Η υπογονιμότητα είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα σύγχρονα ζευγάρια. Το 20% των νέων ζευγαριών αντιμετωπίζει πρόβλημα γονιμότητας. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής αλλά και η προσπάθεια για τεκνοποίηση σε ηλικίες μεγαλύτερες των 30 ετών, αυξάνουν το ποσοστό αυτό. Στο 40% των ζευγαριών ευθύνεται   ...
 
 

 

Γονιμότητα μετά τα 40 …

 

Γεωργογιάννης Νίκος MD, Msc,PhD
Συνεργάτης Μαιευτηρίου ΡΕΑ- Μονάδα Γονιμότητας ΡΕΑ

 

Οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες χαρακτηρίζονται από αυξημένο ποσοστό γυναικών που προσπαθούν να τεκνοποιήσουν μετά τα 40 έτη. Η πανεπιστημιακή μόρφωση, η επαγγελματική αποκατάσταση, η καριέρα και η οικονομική καταξίωση είναι οι κυριότερες αιτίες που οδηγούν τις γυναίκες να αρχίζουν την διαδικασία της τεκνοποίησης σε ηλικίες άνω των 40.Η γονιμότητα της γυναίκας μετά την ηλικία των 40 μειώνεται σημαντικά σε σχέση με τις ηλικίες των 30.

 

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα της κύησης σε μεγαλύτερη ηλικία είναι ότι όσο περισσότερο περιμένετε, τόσο δυσκολότερο είναι να μείνετε έγκυος. Τα ωάρια της γυναίκας μειώνονται αισθητά όσο περνούν τα χρόνια, και είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν χρωμοσωμικές ανωμαλίες οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο αποβολής και γενετικών ανωμαλιών. Υπάρχει μεγάλη διαφορά στη βιωσιμότητα των ωαρίων στις αρχές των 40 και στα μέσα των 40 έως τα 50.

 

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι 40χρονες που λάμβαναν θεραπεία για την υπογονιμότητα είχαν πιθανότητα 25% να καταφέρουν να μείνουν έγκυοι. Μέχρι την ηλικία των 43, η πιθανότητα μειωνόταν σε 10% και στα 44 είχε πέσει κατακόρυφα, στο 1,6%. Το ποσοστό αποβολών ήταν 24% για τις 40άρες, 38% για τις 43χρονες και 54% για τις 44χρονες. Οι επιπλοκές κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι μια άλλη ανησυχία. Στα 40 σας είναι πολύ πιο πιθανό να εμφανίσετε προβλήματα, όπως υψηλή αρτηριακή πίεση και διαβήτη κατά τη διάρκεια της κύησης, καθώς και προβλήματα του πλακούντα και επιπλοκές κατά τον τοκετό. Οι γυναίκες άνω των 40 ετών έχουν, επίσης, υψηλότερο κίνδυνο να γεννήσουν πρόωρα. Τα ποσοστά θνησιγένειας είναι μεγαλύτερα, ενώ μελέτες έχουν δείξει ότι παιδιά που γεννιούνται από μητέρα μεγαλύτερης ηλικίας, ενδεχομένως διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 1 και υψηλής αρτηριακής πίεσης. Περίπου οι μισές από τις γυναίκες άνω των 40 ετών έχουν προβλήματα γονιμότητας, σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Αναπαραγωγικής Ιατρικής (ASRM).

 

Παράγοντες που σχετίζονται με την γονιμότητα

Η διεθνής βιβλιογραφία έχει μελετήσει αρκετούς καθημερινούς παράγοντες της ζωής μας που μπορούν κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες να επηρεάσουν την γονιμότητα του ανθρώπου. Συνοπτικά αναφέρονται οι εξής παράγοντες:

  • Καθημερινή λήψη φαρμάκων και /ή χρήση τοξικών ουσιών
  • Αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ και καφεΐνη
  • Παχυσαρκία
  • Νευρογενής ανορεξία
  • Πλημμελής διατροφή/ αβιταμίνωση 
  • Κάπνισμα 
  • Εργασία σε ανθυγιεινό περιβάλλον με χημικά μέταλλα και οργανικούς διαλύτες.
 

Πιθανότητες σύλληψης

Στα 40, οι πιθανότητες να συλλάβετε μέσα σε ένα χρόνο είναι περίπου 40%-50% ενώ μια γυναίκα στα 35 της έχει πιθανότητα περίπου 75%. Από την ηλικία των 43 και μετά, οι πιθανότητες πέφτουν στο1% ή 2%. Οι γυναίκες , μετά την εφηβεία, έχουν περίπου 300.000-400.000 ωάρια. Σταδιακά, η γυναίκα αρχίζει να χάνει περίπου 13.000 ωάρια το χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι στα 37 έτη, θα έχετε περίπου 25.000 ωάρια, ενώ στα 43 θα έχετε πολύ λίγα.

 

Πιθανότητες αποβολής

Οι πιθανότητες αποβολής αυξάνονται κατακόρυφα στην ηλικία των 40. Μεταξύ 40-44 ετών το ποσοστό αγγίζει το 35% και φτάνει το 50% στις γυναίκες άνω των 45 ετών. Μετά την ηλικία των 40 ετών, διπλασιάζεται επίσης ο κίνδυνος επιπλοκών κατά την κύηση. Οι μητέρες άνω των 40 έχουν επίσης πιθανότητα 50% να κάνουν καισαρική (έναντι περίπου 30% των νέων μητέρων). Ακόμη, είναι περισσότερα τα περιστατικά θνησιγένειας και πρόωρων τοκετών.

 

Βιολογική – χρονολογική ηλικία

Η βιολογική ηλικία κάθε γυναίκας μπορεί να διαφέρει σημαντικά από την χρονολογική της. Οι μελέτες έχουν δείξει ότι η βιολογική ηλικία δηλαδή η <<ηλικία>> των ωοθηκών επηρεάζει τον αριθμό, την ποιότητα των ωαρίων και την γονιμότητα της γυναίκας. Η μειωμένη γονιμότητα μετά τα 40 δεν οφείλεται μόνο στην καταστροφή των ωαρίων με την πάροδο του χρόνου, αλλά και στη ελαττωματική τους κατασκευή από την εμβρυική περίοδο. Αυτό εξηγεί και το αυξημένο ποσοστό γενετικών ανωμαλιών σε κυήσεις μετά τα 40. Η πρώιμη καταστροφή των ωαρίων σε συνδυασμό με την ελαττωματική τους κατασκευή κατά την εμβρυική περίοδο μπορεί να οδηγήσει σε πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια. 1% περίπου των γυναικών θα βιώσει το φαινόμενο της εμμηνόπαυσης πριν από τα 40. Αυτές οι γυναίκες έχουν μειωμένη γονιμότητα μετά τα 30. Είναι χρήσιμο να γίνεται προσδιορισμός των ωοθηκικών εφεδρειών σε γυναίκες με οικογενειακό ιστορικό πρώιμης ωοθηκικής ανεπάρκειας.

 

Προσδιορισμός ωοθηκικής εφεδρείας

Η ωοθηκική εφεδρεία ορίζεται ως ο πληθυσμός των ωοθυλακίων που βρίσκονται στην ωοθήκη και έχουν την ικανότητα να επιλεγούν, να ωριμάσουν και να γονιμοποιηθούν. Οι εξετάσεις που γίνονται για να προσδιορίσουμε την δυνητική γονιμότητα των γυναικών είναι το διακολπικό υπερηχογράφημα με το οποίο εκτιμάται ο όγκος των ωοθηκών και ορμονικές εξετάσεις όπως FSH, LH, E2,AMH (anti- Mullerian Hormone).

 

Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή μετά τα 40

Η φαρμακευτική διέγερση, οι προγραμματισμένες επαφές, η σπερματέγχυση και η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι μέθοδοι που έχουν μελετηθεί για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σε αυτές τις γυναίκες. Αν και κάθε περίπτωση πρέπει να εξατομικεύεται, εντούτοις έχει αποδειχθεί από μεγάλη σειρά μελετών ότι από τις παραπάνω μεθόδους η εξωσωματική γονιμοποίηση έχει τα υψηλότερα ποσοστά γεννήσεων ζωντανών εμβρύων. Οι προγραμματισμένες επαφές και η σπερματέγχυση έχουν χαμηλά ποσοστά επιτυχίας και για αυτό θα πρέπει να αποφεύγονται για γυναίκες που είναι μεγαλύτερες από 40 ετών.

 

Οι γυναίκες με υψηλή FSH και πολύ χαμηλή AMH είναι είτε φτωχές απαντήτριες (δηλαδή παράγουν λιγότερα από 3 ωάρια ανά κύκλο φαρμακευτικής διέγερσης ), είτε έχουν κακή ποιότητα ωαρίων. Συνεπώς, η φαρμακευτική διέγερση είναι πολύ πιθανό να μην αποδώσει. Αυτές οι γυναίκες, όπως και εκείνες με πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια, θα μπορούσαν να βοηθηθούν από την δωρεά ωαρίων.

 

Συνοψίζοντας θα ήθελα να τονίσω πως η βιολογική ηλικία των ωοθηκών έχει σημαντικό ρόλο στην διαδικασία γονιμοποίησης και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην απόφαση της μεθόδου αναπαραγωγής που θα ακολουθηθεί. Ιδανικό θα ήταν όλες οι γυναίκες να τεκνοποιούν πριν τα 35 έτη δεδομένου ότι τα ποσοστά γονιμότητας σε εκείνη την ηλικία είναι αρκετά υψηλότερα.