logo2

  leafe

     Νικόλαος Ι. Γεωργογιάννης MD.MSC

 
               ΜΑΙΕΥΤΗΡΑΣ - ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ - ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ
 

Τηλέφωνο ιατρείου

 

210 4190301

 

Αντισύλληψη

 

Ορισμός: Όλες οι μέθοδοι που προλαμβάνουν μία ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη.

Αντισυλληπτικές Μέθοδοι 

Φυσικοί μέθοδοι αντισύλληψης

Κολπικές μέθοδοι αντισύλληψης

Ενδομητρικό σπείραμα

Ορμονική αντισύλληψη

 61-a

 

ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΤΙΣΥΛΛΗΨΗΣ

Οι στατιστικές από πολλές έρευνες που κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί δείχνουν πως ένα μεγάλο ποσοστό των ζευγαριών ενδιαφέρεται για την πρόληψη της εγκυμοσύνης ή τουλάχιστον τον έλεγχο της γονιμότητας. Υπάρχουν 3 είδη μεθόδων αντισύλληψης : οι φυσικές ή μέθοδοι του ρυθμού, οι μηχανικές μέθοδοι και οι ορμονικές μέθοδοι (το χάπι).

Φυσικοί Μέθοδοι

Οι φυσικοί μέθοδοι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες : την διακοπτόμενη συνουσία και την μέθοδο ρυθμού ή ασφαλούς περιόδου.

Διακοπτόμενη συνουσία.

Η διακεκομμένη συνουσία παρουσιάζει πολλές φορές δυσκολίες και υψηλό ποσοστό αποτυχίας. Ο άνδρας πρέπει να διατηρεί τον αυτοέλεγχο του και αυτή η έγνοια μπορεί να δημιουργήσει νευρικότητα και άγχος σε βάρος της σεξουαλικής τους ικανοποίησης. Όταν χρησιμοποιείται για πολύ καιρό μπορεί να προξενήσει στον άνδρα πρόωρη εκσπερμάτωση και στη γυναίκα ψυχρότητα. Το ποσοστό αποτυχίας της μεθόδου ανέρχεται από 20-30 κυήσεις ανά 100 γυναίκες / έτη.

Μέθοδος ρυθμού ή ασφαλούς περιόδου :

Είναι πολύ διαδεδομένη και πολύ λίγο αποτελεσματική. Σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο, οι σεξουαλικές σχέσεις αποφεύγονται τις ημέρες πριν και μετά την ωορρηξία, έτσι ώστε να μην είναι δυνατό η συνάντηση του ωαρίου με το σπερματοζωάριο. Για να καθοριστεί η χρονική στιγμή της ωορρηξίας χρησιμοποιούνται : α) η μέθοδος ημερολογίου και β) η μέθοδος της θερμοκρασίας.

Μηχανικές Μέθοδοι

Α) Αντρικό προφυλακτικό χρησιμοποιείται σήμερα ευρύτατα σε όλο τον κόσμο. Είναι συνθετικό ελαστικό που εφαρμόζεται πάνω στο πέος όταν βρίσκεται σε κατάσταση στύσεως. Συνήθως τα προφυλακτικά έχουν μια μικρή προεξοχή στην άκρη για την συγκράτηση του σπέρματος. Η κατασκευή του ελαστικού είναι τέτοια ώστε να εμποδίζει το σπέρμα να φτάνει στον κόλπο. Το προφυλακτικό είναι τελείως αβλαβές για τον άνδρα και τη γυναίκα. Είναι μέθοδος η οποία βασίζεται και εξαρτάται αποκλειστικά από τον άνδρα. Έχουν το πλεονέκτημα επίσης ότι παρέχουν ως ένα βαθμό προστασία για νοσήματα που μεταδίδονται σεξουαλικά.

Το κυριότερο μειονέκτημα του αντρικού προφυλακτικού είναι η μικρή του αποτελεσματικότητα. Μπορεί δηλαδή να σπάσει ή να κοπεί κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης. Επίσης εμποδίζει την πλήρη ικανοποίηση, απαιτεί διακοπή της σεξουαλικής πράξης για να τοποθετηθεί και ακόμα μερικά άτομα μπορεί να είναι αλλεργικά στη χρήση του.

Όταν δεν υπάρχει μεγάλη ανάγκη αντισύλληψης, το προφυλακτικό αποτελεί την καλύτερη λύση. Το ποσοστό αποτυχίας του κυμαίνεται από 5% - 15% και οφείλεται συνήθως στη μη καλή χρήση του.

Β) Διάφραγμα (Γυναικείο προφυλακτικό) – Δεν είναι ευρέως διαδεδομένο στη χώρα μας.

61-b

Γ) Ενδομήτρια σπειράματα

61-c

  • Τα ενδομήτρια σπειράματα είναι μικρά αντικείμενα από πλαστικό και μέταλλο (χαλκό, χρυσό) σε διάφορα σχήματα και μεγέθη που τοποθετούνται στο ενδομήτριο εμποδίζοντας την εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου. 
  • Η τοποθέτηση του ενδομήτριου σπειράματος γίνεται μόνο από τον γυναικολόγο.
  • Πριν τοποθετηθεί το σπείραμα είναι απαραίτητο να γίνει Test-Παπανικολάου. Επίσης πρέπει να ληφθεί το ιστορικό της γυναίκας ώστε να διερευνηθεί η ύπαρξη πρόσφατης λοίμωξης στην πύελο ή κάποιας σοβαρής αιμορραγίας. Επίσης είναι απαραίτητο να αποκλειστεί υπερηχογραφικά η ύπαρξη εγκυμοσύνης ή όγκων του τραχήλου ή του σώματος της μήτρας.
  • Το ενδομήτριο σπείραμα μπορεί να τοποθετηθεί οποιαδήποτε ημέρα του κύκλου. Είναι όμως προτιμότερο η τοποθέτηση να γίνει κατά τη διάρκεια της έμμηνου ρύσεως. Έτσι δεν υπάρχει κίνδυνος να διακοπεί μια πιθανή εγκυμοσύνη και επίσης ο τράχηλος της μήτρας είναι πάντα πιο ανοιχτός, πράγμα που διευκολύνει την είσοδο του σπειράματος.
  • Πέρα από την αποβολή του σπειράματος, οι παρενέργειες είναι αρκετά κοινές και όχι σοβαρές. Συνήθως εξαφανίζονται στο τέλος του πρώτου μήνα μετά την τοποθέτηση. Τα συμπτώματα αυτά είναι πόνοι περισσότερο ή λιγότερο δυνατοί ανάλογα με τους πόνους της περιόδου, και μεγαλύτερη απώλεια αίματος στην περίοδο κατά τους πρώτους μήνες. Επίσης κατά τους πρώτους 3 ή 6 μήνες μετά την τοποθέτηση του σπειράματος, ο κύκλος μπορεί να μην είναι σταθερός.

 

ΟΡΜΟΝΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ-ΑΝΤΙΣΥΛΛΗΠΤΙΚΑ ΔΙΣΚΙΑ

  • Δισκία με «προγεσταγόνο-μόνο»
  • Συνδυασμένα αντισυλληπτικά δισκία.
  • Ενέσιμα ορμονικά αντισυλληπτικά.
  • Υποδόρια εμφυτεύματα.
  • Το αντισυλληπτικό χάπι είναι η πιο διαδεδομένη και σύγχρονη γυναικεία μέθοδος αντισύλληψης. Είναι ένας συνδυασμός ορμονών, οιστρογόνων και προγεστερόνης, που εμποδίζουν την ωορρηξία, την ανάπτυξη του ενδομητρίου και τη ρευστοποίηση της τραχηλικής βλέννας. Έτσι , κατά την επαφή , τα σπερματοζωάρια δεν μπορούν να διασχίσουν την τραχηλική βλέννα και να περάσουν στο εσωτερικό της μήτρας ώστε να φτάσουν στη σάλπιγγα και να γονιμοποιήσουν το ωάριο. Εν τω μεταξύ, δεν απελευθερώνεται κανένα ωάριο από την ωοθήκη , ώστε να το γονιμοποιήσουν τα σπερματοζωάρια αφού το "χάπι" αναστέλλει την ωορρηξία. Αλλά ακόμα και εάν αυτά τα δύο εμπόδια ξεπεραστούν , το "χάπι" δημιουργεί ένα "αφιλόξενο " ενδομήτριο οπού δεν μπορεί να εμφυτευτεί το γονιμοποιημένο ωάριο.

 

Τι πρέπει να κάνω πριν ξεκινήσω το "χάπι";

Όλες οι γυναίκες, πριν πάρουν την απόφαση να χρησιμοποιήσουν το "χάπι", θα πρέπει να επισκεφθούν το γυναικολόγο τους. Εκεί, μετά από μια εκτενή συζήτηση με τον γιατρό και με μια σειρά εξετάσεων όπως ψηλάφηση μαστών, αιματολογικές εξετάσεις και test Παπανικολάου θα αποφασιστεί από κοινού με την γυναίκα ποιο σκεύασμα θα χρησιμοποιήσει.

Πώς τα χρησιμοποιώ;

Πίνετε καθημερινά ένα χάπι για 21 μέρες. Στη συνέχεια διακόπτετε τη λήψη του χαπιού για 7 μέρες και μετά από 3-4 μέρες από τη διακοπή του χαπιού εμφανίζεται η εμμηνορυσία. Ανεξάρτητα από το εάν η αιμορραγία έχει σταματήσει , την όγδοη μέρα ξεκινάτε το πρώτο χάπι της επόμενης συσκευασίας. Έτσι έχετε ένα σταθερό κύκλο 28 ημερών.

Ποιες μπορεί να είναι οι παρενέργειες από τη λήψη του "χαπιού";

Η χρήση των αντισυλληπτικών δισκίων μπορεί να προκαλέσει τα εξής:

  • Αίσθημα ζάλης.
  • Θρομβώσεις.
  • Ναυτία και εμετό.
  • Πονοκέφαλο.
  • Ευαισθησία και αίσθημα τάσης στους μαστούς.
  • Μερική αύξηση του σωματικού βάρους.
  • Μεσοκυκλικές αιμορραγίες.
  • Μείωση της libido.

 

Χάπι της επόμενης μέρας. Επείγουσα αντισύλληψη.

Eίναι περιστασιακή μέθοδος αντισύλληψης που προλαμβάνει την εγκυμοσύνη μετά από επαφή χωρίς ή με ανεπαρκή μέτρα αντισύλληψης. Δεν είναι έκτρωση (εφαρμόζεται και δρα πριν θετικοποιηθεί το τεστ κυήσεως). 

Η Επείγουσα Αντισύλληψη, γνωστή και ως “χάπι της επόμενης μέρας” παρέχει στη γυναίκα την ευκαιρία αποφυγής ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης ή έκτρωσης μετά από σεξουαλική επαφή χωρίς μέτρα αντισύλληψης ή σε περιπτώσεις που η χρησιμοποιούμενη μέθοδος απέτυχε. (πχ. έσπασε το προφυλακτικό, ή σε γυναίκα που έχει ξεχάσει να πάρει τα συνηθισμένα αντισυλληπτικά της χάπια).

Πότε πρέπει να λαμβάνεται και πόσο αποτελεσματικό είναι;

Για να έχει μέγιστη αποτελεσματικότητα, που φτάνει το 99%, το πρώτο χάπι θα πρέπει να λαμβάνεται το γρηγορότερο μετά την αποτυχημένη επαφή. Το χρονικό περιθώριο δράσης είναι 3 μέρες. Η αποτελεσματικότητα όμως μειώνεται με την πάροδο του χρόνου.

Μπορώ να μείνω έγκυος ενώ έχω πάρει το χάπι;

Μπορεί να συμβεί ενδομήτρια ή και εξωμήτρια κύηση. Η εξωμήτρια κύηση μπορεί να συνεχιστεί ακόμα και μετά την εμφάνιση έμμηνου ρύσεως. Γι ‘ αυτό κρίνεται απαραίτητος αμέσως μετά την περίοδο υπερηχογραφικός έλεγχος της μήτρας και των ωοθηκών για τον αποκλεισμό της εξωμήτριας κύησης.

 

 

 

 

Κονδυλώματα

 

Ποιοι είναι οι ιοί των κονδυλωμάτων;

Υπάρχουν τύποι HPV που προκαλούν κονδυλώματα στα γεννητικά όργανα. Οι τύποι 6 και 11 από την οικογένεια των HPV προκαλούν κονδυλώματα και δεν έχουν σχέση με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

 

Με τι μοιάζουν τα κονδυλώματα?

Τα κονδυλώματα εμφανίζονται ως προεξοχές του δέρματος. Μπορεί να είναι μονήρη ή πολλαπλά και να μοιάζουν με μικρά σπυράκια ή το συχνότερο με μικροσκοπικό κουνουπίδι. Τις περισσότερες φορές έχουν το χρώμα του δέρματος, αλλά μπορεί να είναι και λίγο λευκότερα. Δεν προκαλούν κνησμό, πόνο ή αίσθημα καύσου. Πολλές φορές, όταν το μέγεθος των κονδυλωμάτων είναι πολύ μικρό, δεν φαίνονται με γυμνό μάτι και ονομάζονται 'υποκλινικά'. Στις περιπτώσεις αυτές οι πάσχοντες μπορεί να μην γνωρίζουν καν ότι πάσχουν από τον HPV.

 

Σε ποια σημεία του σώματος εμφανίζονται τα κονδυλώματα?

 64-a

 

Πόσο συχνά μπορούν να υποτροπιάσουν τα κονδυλώματα?

  • Πολλοί ασθενείς προσβάλλονται μόνο μια φορά, μα σε κάποιους εμφανίζονται συχνές υποτροπές.
  • Ο ιός θεωρείται ενεργός όταν τα κονδυλώματα είναι παρόντα.
  • Όταν δεν υπάρχουν κονδυλώματα θεωρούμε πως ο ιός βρίσκεται σε λανθάνουσα φάση και ότι δεν μπορεί να μεταδοθεί.
  • Τις περισσότερες φορές το ανοσοποιητικό μας σύστημα αντιμετωπίζει τον ιό ή τον καθιστά αδρανή για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

 

Πώς μεταδίδονται τα κονδυλώματα? 

  • Οποιοδήποτε σεξουαλικά ενεργό άτομο μπορεί να προσβληθεί από τον ιό.
  • Τα κονδυλώματα μεταδίδονται συνήθως με δερματική επαφή κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης με κάποιον που έχει ενεργή λοίμωξη.
  • Οι τύποι του ιού που προκαλούν κονδυλώματα είναι διαφορετικοί από αυτούς που προκαλούν μυρμηκιές.

 

Πώς μπορεί ένα πρόσωπο να ανακαλύψει εάν έχει Κονδυλώματα;

Μερικές φορές τα κονδυλώματα είναι δύσκολο να διαγνωστούν, ιδιαίτερα η υποκλινική μορφή τους. Η ενεργή νόσος γίνεται εύκολα αντιληπτή από τον γυναικολόγο με την γυναικολογική εξέταση.

 

Πώς αντιμετωπίζονται τα κονδυλώματα;

Ο στόχος της θεραπείας είναι να αφαιρεθούν τα κονδυλώματα είτε με φαρμακευτική αγωγή είτε με χειρουργικό τρόπο. Αυτό εξαρτάται από τον αριθμό και την εντόπιση των κονδυλωμάτων. Μερικές θεραπείες γίνονται στο ιατρείο ενώ άλλες στο Νοσοκομείο. Οι θεραπεία των κονδυλωμάτων γίνεται με:

1.Τοπική αγωγή με υγρό ή κρέμα
2. Καυτηριασμός κονδυλωμάτων με διαθερμία.
3.Θεραπεία με λέιζερ.

 

 

 

 

Υδροσάλπιγγα - Σαλπιγγεκτομή

 

Μερικές φορές, συνήθως λόγω συμφύσεων, ο αυλός της μίας ή και των δύο σαλπίγγων μπορεί να αποφραχτεί, με αποτέλεσμα τη διαταραχή της φυσιολογικής λειτουργίας αυτών. Η απόφραξη αυτή μπορεί να είναι μερική ή πλήρης. Η μερική απόφραξη των σαλπίγγων λέγεται φίμωση και η χειρουργική αντιμετώπιση ονομάζεται σαλπιγγοπλαστική.

Η πλήρης απόφραξη λέγεται υδροσάλπιγγα. Αν η απόφραξη είναι πρόσφατη, η σάλπιγγα μπορεί να σωθεί και πάλι με διάνοιξη και σαλπιγγοπλαστική. Εάν όμως η πλήρης απόφραξη δεν είναι πρόσφατη, λόγω του γεγονότος ότι καταστρέφεται το εσωτερικό της σάλπιγγας, η πιθανότερη αντιμετώπιση είναι η αφαίρεση της σάλπιγγας (σαλπιγγεκτομή).

Σε περιπτώσεις μάλιστα που η υπογονιμότητα ενός ζευγαριού οφείλεται σε υδροσάλπιγγες, με διάταση ικανού βαθμού, η αφαίρεση αυτών επιβάλλεται πριν δρομολογηθεί μια εξωσωματική γονιμοποίηση.

Ως πυοσάλπιγγες προσδιορίζουμε τις διατεταμένες εκείνες σάλπιγγες οι οποίες περιέχουν φλεγμονώδες υγρό.

Η χειρουργική αντιμετώπιση τόσο της υδροσάλπιγγας όσο και της φίμωσης γίνεται λαπαροσκοπικά και μάλιστα είναι και η μέθοδος εκλογής. Η λεπτότητα των χειρουργικών χειρισμών, η μεγέθυνση της εικόνας και η αποφυγή των μετεγχειρητικών συμφύσεων που συνοδεύουν μια ανοικτή επέμβαση (λαπαροτομία), καθιστούν τη λαπαροσκοπική αντιμετώπιση την καλύτερη χειρουργική προσέγγιση. Η λαπαροσκοπική σαλπιγγεκτομή είναι μια επέμβαση που χρησιμοποιείται και στην αντιμετώπιση της υπογονιμότητας αφού έχει φανεί ότι αυξάνει τα ποσοστά επιτυχίας στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Αυτό εξηγεί και την αύξηση της συχνότητας της σε σχέση με την πλαστική σαλπίγγων.

Οι υδροσάλπιγγες πρέπει να αφαιρούνται πριν την ένταξη της γυναίκας σε πρωτόκολλο εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Η παραμονή τους κατά την διάρκεια της IVF προκαλεί αυξημένα ποσοστά αποβολής και χαμηλότερα ποσοστά κυήσεων.

Ιδιαίτερη προσοχή χρήζει η αγγείωση της περιοχής η οποία και πρέπει να διατηρείται από τον χειρουργό ώστε να μην επηρεάζεται η ωοθυκική λειτουργία και ο αριθμός των παραγόμενων ωαρίων κατά την διέγερση των ωοθηκών.( εικόνα 2 και εικόνα 3). Σε ότι αφορά την ασφάλεια της ασθενούς, η λαπαροσκοπική χειρουργική θεωρείται λιγότερο τραυματική μέθοδος, γιατί υπάρχει χιλιοστομετρική ακρίβεια στους χειρισμούς λόγω μεγέθυνσης της εικόνας μας, οι απώλειες αίματος είναι ελάχιστες και ο κίνδυνος μετεγχειρητικών αγγειακών θρομβοεμβολών είναι ελαττωμένος λόγω ταχύτερης κινητοποίησης της ασθενούς.

 

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής χειρουργικής των σαλπίγγων:

  •  Λιγότερες μετεγχειρητικές συμφύσεις.
  • Μικρότερης έντασης και βραχύτερης διάρκειας μετεγχειρητικό άλγος.
  • Ταχύτερη αποκατάσταση σε ότι αφορά τη λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος.
  • Ιδιαίτερα ελαττωμένος κίνδυνος μετεγχειρητικής κήλης και ταχύτερη κινητοποίηση των ασθενών.
  • Βραχύτερος χρόνος νοσηλείας-ταχεία ανάληψη καθημερινών δραστηριοτήτων.
  • Καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.
  • Ψηφιακή καταγραφή της χειρουργικής επέμβασης.

 

 

 

 

Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

 

Γενικά

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αποτελεί τον δεύτερο πιο συχνό καρκίνο στις γυναίκες . Οι μισές γυναίκες που θα προσβληθούν από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας είναι ηλικίας μεταξύ 35 και 55 ετών. Παγκοσμίως , με βάση τις επιδημιολογικές μελέτες ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας θεωρείται ένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα και αυτό διότι κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη του παίζει η λοίμωξη με τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων HPV (human papilloma virus). Στην Ευρώπη κάθε χρόνο 35000 γυναίκες αναπτύσσουν καρκίνο του τραχήλου, και 15000 πεθαίνουν.

 

Αίτια

Ο καρκίνος αναπτύσσεται στα επιθηλιακά κύτταρα δηλαδή αυτά που καλύπτουν την επιφάνεια του τραχήλου της μήτρας. Πριν τον καρκίνο δημιουργούνται κάποιες κυτταρικές αλλοιώσεις ή προκαρκινικές βλάβες οι οποίες χωρίζονταν σε τρεις βαθμούς (ελαφρά CIN I, μέτρια CIN II ή βαριά δυσπλασία CIN III ). Σήμερα η παραπάνω κατάταξη έχει αλλάξει σε χαμηλού βαθμού βλάβες( CIN 1) και υψηλού βαθμού ( CIN2, CIN3).Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των αλλοιώσεων αυτών θα οδηγήσουν τελικά σε καρκίνο και βέβαια πιο επικίνδυνες είναι οι πιο βαριές μορφές (CIN III).

Tι ακριβώς προκαλεί τα κύτταρα να γίνουν καρκινικά δεν είναι σαφές. Η ανίχνευση του DNA του ιού HPV σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 90% των περιπτώσεων του τραχήλου της μήτρας αποδεικνύουν σαφώς την αιτιολογική συσχέτιση μεταξύ HPV ιού και καρκινογένεσης. Στον διηθητικό καρκίνο του τραχήλου πιο συχνά ανιχνεύονται οι τύποι του ιού 16 (93%) και 18. Βέβαια ο HPV ανιχνεύεται πολύ συχνά και σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι όσες γυναίκες έχουν μολυνθεί με τον ιό θα αναπτύξουν καρκίνο. Άλλοι παράγοντες γενετικοί ή περιβαλλοντολογικοί παίζουν κάποιο ρόλο.

 

Παράγοντες κινδύνου

Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου του τραχήλου της μήτρας είναι οι εξής:

1. Πολλαπλοί σεξουαλικοί σύντροφοι .
2. Έναρξη σεξουαλικής ζωής σε μικρή ηλικία. Φαίνεται ότι το σεξ πριν τα 18 χρόνια αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης με τον HPV.
3. Αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα. Οι περισσότερες γυναίκες που μολύνονται με HPV δεν παρουσιάζουν ποτέ καρκίνο. Όμως η κακή διατροφή, ο ανθυγιεινός τρόπος ζωής ή κάποια ασθένεια μπορεί να μειώσουν τις αντιστάσεις του οργανισμού.
4. Κάπνισμα.

 

Συμπτώματα

Γενικά οι καρκινικές βλάβες του τραχήλου της μήτρας δεν προκαλούν συμπτώματα παρά μόνο αν η βλάβη είναι πολύ προχωρημένη. Σε αυτή την περίπτωση τα συμπτώματα μπορεί να είναι :

  • Αίμα από τον κόλπο μετά την επαφή, αίμα ακανόνιστο ανάμεσα στις περιόδους ή αίμα στην εμμηνόπαυση. 
  • Υδαρείς κολπικές εκκρίσεις ή αιματηρές που μπορεί να μυρίζουν άσχημα.
  • Πόνος στην πύελο ή πόνος κατά την επαφή.

Για οποιαδήποτε ενόχληση ή κάτι που σας ανησυχεί πρέπει να επισκεφθείτε τον γυναικολόγο και να εξετασθείτε.

 

Πρόληψη

Όλες οι σεξουαλικά ενεργείς νέες γυναίκες πρέπει να υποβάλλονται σε γυναικολογική εξέταση και σε τεστ Παπανικολάου. Το τεστ Παπανικολάου πρέπει εφόσον είναι φυσιολογικό (αρνητικό), να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Σε περίπτωση που ανιχνευθούν κυτταρικές αλλοιώσεις τότε επαναλαμβάνεται σύμφωνα με τις οδηγίες του γυναικολόγου που μπορεί να κρίνει απαραίτητο να γίνουν και άλλες εξετάσεις, όπως κολποσκόπηση ή /και HPV DNA TEST.

 

Εμβολιασμός

Το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας είναι διαθέσιμο και οι γονείς των κοριτσιών 12-26 ετών μπορούν να απευθύνονται στον γυναικολόγο τους για τον προληπτικό εμβολιασμό κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Ο εμβολιασμός δεν σημαίνει ότι ενώ προλαμβάνει το 70% περίπου των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας, προλαμβάνει όλους τους ιούς. Η εξέταση με το τεστ Παπανικολάου πρέπει να γίνεται κανονικά και τακτικά παρά τον εμβολιασμό.

 

Θεραπεία

Η θεραπεία του καρκίνου της μήτρας είναι χειρουργική σε συνδυασμό ή όχι ανάλογα με το στάδιο της νόσου, με ακτινοθεραπεία και με χημειοθεραπεία. Ο διηθητικός καρκίνος του τραχήλου της μήτρας χρειάζεται αντιμετώπιση ανάλογα με την έκταση της νόσου όπως αυτή καθορίζεται κυρίως με την κλινική σταδιοποίηση δηλαδή την επέκταση της νόσου, την ηλικία και την γενική κατάσταση της γυναίκας.

Γενικά η θεραπεία μπορεί να είναι :

Χειρουργική. Συνήθως γίνεται ριζική υστερεκτομή δηλαδή αφαιρείται όλη η μήτρα με τα εξαρτήματα (σάλπιγγα, ωοθήκες), το άνω μέρος του κόλπου και γίνεται ένας εκτεταμένος λεμφαδενικός καθαρισμός. Η χειρουργική επέμβαση γίνεται συνήθως στα πρώτα στάδια της νόσου.

Ακτινοθεραπεία. Εδώ υψηλής ενέργειας ακτίνες χρησιμοποιούνται για να ¨σκοτώσουν¨ τα καρκινικά κύτταρα. Η ακτινοθεραπεία μπορεί να είναι εξωτερική με ακτίνες που στοχεύουν στην βλάβη ή εσωτερική (βραχυθεραπεία) με ραδιενεργά υλικά που τοποθετούνται με ειδικές συσκευές κοντά στην βλάβη.

Χημειοθεραπεία. Ισχυρά φάρμακα κατά του καρκίνου χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό συνήθως με την ακτινοθεραπεία. Επίσης κάποιες φορές η χημειοθεραπεία χορηγείται προεγχειρητικά (neoadjuvant) σε ασθενείς αρχικών σταδίων για καλύτερο χειρουργικό αποτέλεσμα και λιγότερες υποτροπές.

 

 

 

 

Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα

 

Αιτιολογία - Επιδημιολογία

Η συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων, σε συνδυασμό με το σεξ χωρίς προφύλαξη είχε σαν συνέπεια την αύξηση των κρουσμάτων των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων (ΣΜΝ), όπως είναι ο έρπητας των γεννητικών οργάνων, η σύφιλη, τα χλαμύδια, η βλενόρροια, οι HPV- λοιμώξεις (τα κονδυλώματα), το AIDS, και οι ηπατίτιδες Β και C. Δυστυχώς οι ασθένειες που μεταδίδονται μέσω της σεξουαλικής επαφής, αυξάνονται με πολύ γρήγορο ρυθμό παγκοσμίως. Η θεαματική αύξηση ασθενειών όπως είναι η σύφιλη, η βλενόρροια και η μόλυνση από χλαμύδια, είχαν σαν συνέπεια την αύξηση των προβλημάτων γονιμότητας λόγω απόφραξης των σαλπίγγων. Οι αιτίες, που οδήγησαν στην αύξηση αυτών των νοσημάτων, είναι η αδιαφορία για τους κινδύνους που κρύβει το σεξ χωρίς προφυλακτικό, η συχνή εναλλαγή σεξουαλικών συντρόφων και η νεαρή ηλικία έναρξης των σεξουαλικών επαφών. Τα ποσοστά των ΣΜΝ παραμένουν υψηλά στα περισσότερα μέρη του κόσμου, παρά τις διαγνωστικές και θεραπευτικές εξελίξεις. Το 1996, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτίμησε ότι πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι μολύνονταν καθημερινά. Περίπου το 60% των λοιμώξεων αυτών συμβαίνουν σε νέους ανθρώπους κάτω των 25 ετών και από αυτούς 30% είναι κάτω των 20 ετών. Μεταξύ των ηλικιών 14-19, ΣΜΝ εμφανίζονται συχνότερα στα κορίτσια από τα αγόρια σε μια αναλογία σχεδόν 2:1. Υπολογίζεται ότι 340 εκατομμύρια νέα κρούσματα σύφιλης, γονόρροιας, χλαμυδίων και τριχομονάδων συνέβησαν σε όλο τον κόσμο το 2000. Τουλάχιστον μια στις τέσσερις έφηβες στις ΗΠΑ έχει ένα σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα. Μεταξύ των κοριτσιών που παραδέχτηκαν ότι έκαναν σεξ, το ποσοστό ήταν 40%.

 

Συμπτώματα των νοσημάτων

  • Εκκρίσεις από τον κόλπο: Αλλαγή στην ποσότητα, το χρώμα και την οσμή των κολπικών υγρών. 
  • Πόνος ή κάψιμο κατά τη διούρηση και συχνουρία
  • Έλκη στην περιοχή των γεννητικών οργάνων: Ο έρπης των γεννητικών οργάνων όπως και η σύφιλη μπορούν να προκαλέσουν έλκη στη γεννητική και πρωκτική περιοχή.
  • Πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή: Οι σεξουαλικώς μεταδιδόμενες ασθένειες είναι συχνή αιτία δυσπαρεύνιας. Αυτή η δυσπαρεύνια συνοδεύεται και από ανώμαλες εκκρίσεις από τον κόλπο, απώλεια αίματος, δυσουρία ή ακόμη και από έλκη των γεννητικών οργάνων.
  • Ανώμαλες αιμορραγίες από τον κόλπο: Η εμφάνιση αίματος μεταξύ των περιόδων, ιδιαίτερα όταν αυτή ακολουθεί τη σεξουαλική επαφή. Η γονόρροια και τα χλαμύδια είναι από τις συχνότερες αιτίες που προκαλούν ανώμαλες αιμορραγίες από τον κόλπο.

 

ΤΑ ΣΥΧΝΟΤΕΡΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΩΣ ΜΕΤΑΔΙΔΟΜΕΝΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

Βλενόρροια-Γονόκοκκος

Προκαλείται από το μικρόβιο του γονοκόκκου που είναι γνωστό με την ονομασία Neisseria gonorrhoeae. Η βλενόρροια ή γονόρροια είναι μια ασθένεια που μεταδίδεται κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Ανάλογα με την επαφή, κολπική, στοματική ή πρωκτική μπορεί να προσβάλει όργανα και ιστούς των περιοχών αυτών.

Συμπτώματα

Οι ασθενείς που προσβάλλονται από τη νόσο μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί. Τα συμπτώματα συνήθως παρουσιάζονται 10 μέρες μετά από την προσβολή από το μικρόβιο. Στις γυναίκες μπορεί να εκδηλωθεί πόνος κατά τη συνουσία, πόνος ή κάψιμο κατά την ούρηση, συχνουρία, εκκρίσεις από τον κόλπο που είναι πυώδεις με δυσάρεστη οσμή, και ενοχλήσεις στην περιπρωκτική περιοχή. Μπορεί να έχει επίσης ανώμαλες απώλειες αίματος κατά την περίοδό της, πυρετό και πόνο στην κοιλιά. Οι έγκυες που προσβάλλονται από τη γονόρροια εάν παραμείνουν χωρίς θεραπεία, είναι δυνατόν να μεταδώσουν το μικρόβιο στο παιδί τους. Στο νεογέννητο ο γονόκοκκος προκαλεί τη γονοκοκκική κερατίτιδα, μια πολύ σοβαρή μόλυνση των ματιών.

Θεραπεία

Οι μολύνσεις από το γονόκοκκο αντιμετωπίζονται γρήγορα με αντιβίωση. Μετά από την αρχική χορήγηση των αντιβιοτικών πρέπει να ξαναγίνεται έλεγχος γιατί ο γονόκοκκος μπορεί να έχει ανθεκτικότητα σε ορισμένα αντιβιοτικά και να χρειάζεται προσαρμογή της θεραπείας.

 

Έρπης γεννητικών οργάνων

Ο έρπης των γεννητικών οργάνων ίσως είναι το πιο συχνό σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα. Ο HSV-2 προσβάλλει την γεννητική περιοχή και διαφέρει από τον απλό έρπητα τύπου 1. Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί στο έμβρυο κατά την διάρκεια του τοκετού, από τα έλκη που προκαλεί στην περιοχή των γεννητικών οργάνων.

Συμπτώματα

Καύσος στην γεννητική περιοχή, χαμηλή οσφυαλγία, δυσουρία, γενική κακουχία, πυρετός, διόγκωση λεμφαδένων, φυσαλίδες στα γεννητικά όργανα και επώδυνα έλκη. Τα συμπτώματα του γεννητικού έρπητα διαρκούν 2-3 εβδομάδες και περίπου το 75% των ασθενών αναπτύσσουν περιοδικές προσβολές, οι οποίες εμφανίζονται σε άτακτα χρονικά διαστήματα.

Θεραπεία

Δεν θεραπεύεται οριστικά και κάνει συχνές υποτροπές. Ωστόσο τα αντιικά φάρμακα που χορηγούνται έχουν καλά αποτελέσματα .

 

Χλαμύδια

Τα χλαμύδια είναι θεραπεύσιμο νόσημα και προκαλείται από τα βακτήρια Chlamydiα trachomatis. Τα συμπτώματα εμφανίζονται 10-20 ημέρες από την στιγμή της μόλυνσης. Μεταδίδονται μέσω κολπικής, στοματικής ή πρωκτικής συνουσίας. Καθώς η λοίμωξη είναι συχνά ασυμπτωματική, είναι πιθανόν να έχουμε μολυνθεί και να μην το γνωρίζουμε.

Συμπτώματα

Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι έκκριση κολπικών υγρών, πόνος κατά την σεξουαλική επαφή, συχνουρία, δυσουρία. Στους άνδρες τα συμπτώματα - έκκριση υγρών από το πέος, συχνουρία, δυσουρία, κνησμός κατά την ούρηση - είναι πιο εμφανή και αναγνωρίζονται εύκολα.

Θεραπεία

Η θεραπεία των χλαμυδίων γίνεται με αντιβιοτικά φάρμακα της οικογένειας των μακρολίδων, όπως είναι η αζιθρομυκίνη (μονοήμερη θεραπεία), ή με τερακυκλίνες, (εβδομαδιαία θεραπεία).

 

Σύφιλη

Η Σύφιλη προκαλείται από ένα μικροσκοπικό βακτηρίδιο που μοιάζει με τιρμπουσόν και ονομάζεται Treponema Pallidum. Προκαλεί πρήξιμο στις αρθρώσεις, πόνους στη σπονδυλική στήλη, δυσμορφίες και καρδιοπάθεια. Η ασθένεια μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή, από δερματικά έλκη που υπάρχουν στα γεννητικά όργανα, τον κόλπο, το αιδοίο, τον τράχηλο, το στόμα και όλη την περιοχή των γεννητικών οργάνων, όπου έχει εισχωρήσει το βακτηρίδιο. Τα έλκη αυτά είναι σκληρά, κόκκινα στην άκρη και δεν πονούν. Η σύφιλη εξελίσσεται σε τρία στάδια και στα δύο πρώτα η μετάδοσή της είναι εξαιρετικά εύκολη. Το πρώτο αναπτύσσεται μέσα σε τρεις εβδομάδες περίπου μετά τη σεξουαλική επαφή με μολυσμένο παρτενέρ, ενώ τα πρώτα συμπτώματα -ένα δύο δερματικά έλκη- εμφανίζονται σε εννέα με 90 ημέρες αργότερα. Το έλκος εξαφανίζεται μέσα σε δύο με έξι εβδομάδες ακόμα και χωρίς θεραπεία. Την επούλωση του πρώτου έλκους ακολουθεί, ύστερα από διάστημα μιας εβδομάδας έως έξι μηνών, το δεύτερο στάδιο. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν εξάνθημα, πυρετό, πονοκεφάλους, τσούξιμο στο λαιμό, ανορεξία, ναυτία, ερεθισμένα μάτια και τριχόπτωση. Το στάδιο αυτό διαρκεί από τρεις έως έξι μήνες έως και πάρα πολλά χρόνια. Το τρίτο και τελευταίο στάδιο της σύφιλης αναπτύσσεται δέκα με είκοσι χρόνια αργότερα και είναι φοβερό και αδυσώπητο.

Θεραπεία

Η θεραπεία γίνεται με πενικιλίνη ή τετρακυκλίνη και πρέπει να την ακολουθήσουν ταυτόχρονα και οι δύο σύντροφοι. Πρέπει να γίνονται συχνές αναλύσεις αίματος για δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, ώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο της υποτροπής. Όταν η σύφιλη θεραπεύεται στο πρώτο ή το δεύτερο στάδιο, οι μόνιμες βλάβες αποφεύγονται. Επειδή η ασθένεια μεταδίδεται και από τη μάνα στο παιδί προκαλώντας του φοβερές δυσμορφίες, σε όλες τις μέλλουσες μητέρες γίνονται στους τέσσερις πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης -προληπτικά- αναλύσεις αίματος για διάγνωση σύφιλης. Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα ( ΣΜΝ ) νοσήματα αποφεύγονται με την χρήση προφυλακτικού. Οι γυναίκες που έχουν ελεύθερες επαφές με συντρόφους που πάσχουν ή έχουν υποψία για κάποιο τέτοιο νόσημα πρέπει να επισκέπτονται τον γιατρό τους και να υποβάλλονται στις ανάλογες εξετάσεις.